محمد زهری مشهور به ابن شهاب، یکی از بزرگترین علمای دینی اسلام بود که حکام ظالم بنی امیه خدمت میکرد. امام سجاد علیه السلام در نامهای این آخوند حکومتی و درباری را مذمت و سرزنش و نصیحت کردند. این نامه که حاوی نکات بسیار مهمی است که بسیاری از مصادیق آن شامل آخوندهای حکومتی و به ظاهر غیرحکومتی (که در باطن با حکام ظالم بستهاند و در برابر جنایات آنها سکوت میکنند) نیز میشود، امروز به روایت ابن شعبه حرانی در کتاب شریف تحف العقول در دسترس ماست. ترجمه آن از این قرار است:خداوند، ما و تو را از فتنهها حفظ کند و بر تو رحم نماید تا گرفتار دوزخ نشوی؛ در حقیقت، تو به حال و روزی افتادهای که جا دارد هر که تو را در این حال و وضع بیند بر تو دلسوزی نماید. به تحقیق، بار نعمتهای الهی که تو را از تنی سالم و عمری طولانی برخوردار ساخته بر دوش تو سنگین شده، حجتهای خدا بر تو تمام گشته، چرا که تو را با کتابش آشنا ساخته و فهم دین خود را به تو آموخته و سنت پیامبرش را به تو معرفی کرده و در برابر هر نعمتی که به تو داده و هر حجتی که برای تو آورده، وظیفهای را بر دوش تو نهاده که مورد نظر اوست و این همه، برای آن است كه میزان سپاسگزاری تو را آزمایش نماید و لطف و فضل خود را بر تو آشکار سازد و در این خصوص فرموده است: «اگر واقعا سپاسگزاری کنید، نعمت شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاسی نمایید، قطعا عذاب من سخت خواهد بود» (سوره ابراهيم، آيه ۷)؛ پس بنگر فردای قیامت که در پیشگاه خدا خواهی ایستاد چگونه مردی خواهی بود؟ آن روزی که خدا در باره نعمتهای خویش از تو بازجویی نماید که چگونه حق آنها را رعایت کردهای؟ و در خصوص حجتهای خود سوال نماید که چگونه با آنها برخورد نمودهای؟ مبادا گمان کنی که خدا از تو عذری پذ

قوانین و حدود و سنتهائی که بر دستانِ غیرِ اهلبیت (ع) جاری میشود - اگرچه عمل خیری باشد - پذیرفته نیست.!حضرت مولانا امام امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: خداوند برای علم ، اهلی را قرار داده و بر بندگان ، اطاعت از آنها را با این آیه واجب نموده: «خدا را اطاعت کنید و پیامبر و صاحبان امر از میان خودتان را اطاعت کنید [سورۀ نساء: آیه ۵۹]» و با این سخنش: «و اگر آن را به پیامبر و صاحبان امر خود ارجاع دهند، قطعاً کسانی که از آنها طلب فهم کردهاند پاسخ آن را میدانند [سورۀ نساء: آیه ۸۳]» و با این سخنش: «تقوای الهی پیشه کنید و همراه با راستگویان باشید [سورۀ توبه: آیه ۱۱۹]» و با این سخنش: «تأویل آن را جز خدا و راسخان در علم کسی نمیداند [سورۀ آل عمران: آیه ۷]» و با این سخنش:«و به خانهها از درِ آنها وارد شوید سورۀ بقره: آیه ۱۸۹]» منظور از خانهها، خانههای علم است که خداوند نزد پیامبران به امانت سپرده و درهای این خانهها اوصیاء هستند. پس هر عملی از کارهای خیر بر دستی غیر از دستان اوصیاء جاری شود و پیمانها و حدود و قوانین و سنتها و معالم دینشان مردود است و پذیرفته نیست و اهل چنین عملی، گرچه مشمول صفت ایمان باشند، در جایگاه کفرند.منبع:احتجاج: جلد ۱ ، صفحات ۵۸۱ و ۵۸۲.حضرت مولانا حضرت امام سجاد (ع) فرمودتد: إن دين الله عزّ و جلّ لا يصاب بالعقول الناقصة و الآراء الباطلة و المقاييس الفاسدة؛ و لا يصاب إلا بالتسليم. فمن سلم لنا سلم، و من اقتدى بنا هدي، و من كان يعمل بالقياس و الرأي هلك.قطعاً دین خدای عزّ و جلّ را نمیتوان با عقلهای ناقص و نظرات باطل و قیاسهای فاسد دریافت ؛ و فقط با تسلیم میتوان بدان رسید. پس هر کس تسلیم ما شد ، سالم میماند ؛ و هر که به ما اقتداء کند ، هدایت یابد ؛ و هر که عمل ب

سرگذشت حضرت یعقوب و حضرت یوسف (علیهما السلام) برای منتظران حضرت صاحبالامر (عجل الله فرجه) سرشار از درسها و عبرتهاست.بزرگترین درس این مکتب ، درس انتظار است که آموزگار آن نیز حضرت یعقوب (علیه السلام) استوباید صبر و انتظار را از سیره و رفتار حضرت یعقوب (علیه السلام) یاد بگیریم.در ماجرای سرگذشت حضرت بوسف (علیه السلام) ، حضرت یعقوب (علیه السلام) یک منتظر واقعی است ؛ میسوزد و میگدازد. هر لحظه در انتظار رسیدن خبری یا اثری از یوسف (علیه السلام) است.از هر مسافری که وارد کنعان میشود ، سراغ یوسف گمشدهاش را میگیرد. برای خود بیتالاحزانی بناء کردهودر این کلبۀ غم آلود در فراق یوسف (علیه السلام) اشک میریزدوناله سر میدهد. حتّی برای لحظهای از یاد یوسف (علیه السلام) و گریه برای او غافل نمیشود. در نبود یوسف (علیه السلام) از زندگی لذت نمیبرد.در غیبت یوسف (علیه السلام) که بیست سال بطول انجامید ، یعقوب (علیه السلام) روغن بر گیسوان نزد ، سرمه نکشید ، عطر نزد و به زنان نزدیک نشد ؛ تا آن هنگام که خدای متعال پریشانیش را برطرف کردویوسف (علیه السلام) را به او باز گرداند.منبع:کمال الدین و تمام النعمة: جلد ۱ ، صفحه ۲۸۰.زخم زبان میخورَد ، سرزنش میشود ؛ و حتّی فرزندانش او را ملامت میکنند:به او گفتند: بخدا سوگند! تو آنقدر از یوسف (علیه السلام) یاد میکنی که ممکن است بیمار شوی یا هلاک گردیامّایعقوب (علیه السلام) آرام و قرار ندارد ؛ آنقدر گریه میکند که چشمانش نابینا میشود:"و ابیضت عیناه من الحزن"[سورۀ یوسف: آیه ۸۴]یکی از اصحاب از محضر امام صادق (علیه السلام) سؤال کرد: حزن و اندوه یعقوب (علیه السلام) در فراق یوسف (علیه السلام) چه اندازه بود؟حضرت پاسخ فرمودند: برابر غم و غصّۀ هفتاد زنِ فرزند مر

شیعیان مستمسک ، پناه و دستآویزی جز آل محمد (صلی الله علیه و آله) نداردحضرت مولانا امام جعفر صادق (علیه السلام) فرمودند:دروغ گفته است کسی که خودش را از شیعیان ما میپندارد با این که به دستآویز غیر ما چنگ زده است.قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلامُ: كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مِنْ شِيعَتِنَا وَ هُوَ مُتَمَسِّكٌ بِعُرْوَةِ غَيْرِنَا.منابع:

کتاب گمراه کنندۀ شهید جاویدشاید یکی از پرحاشیهترین کتابهای معاصر، کتاب «شهید جاوید» باشد. نه فقط در عرصۀ عاشوراء نگاری ، بلکه بطورکلی شاید هیچ کتابی آنقدر در روزگار ما و در بین شیعیان حاشیه ایجاد نکرده و باعث انحراف شیعیان نشده است.کتاب «شهید جاوید» کتابی است تحلیلی دربارۀ واقعۀ عاشوراء ، که یکی از "علمای آخرالزمانی" ، بنام شیخ نعمت الله صالحی نجف آبادی بر اساس پندارهای شخصی ، و نه بر اساس آموزههای اهلببت (علیهم السلام) نوشته شده است.جناب شیخ صالحینجفآبادی ، بر اساس اندیشهها و پندارهای "علمای انقلابی" و رویکرد انقلابی که داشت ، این کتاب را نوشت. او کتاب در ابتدای کتاب گمراه کنندۀ «شهید جاوید» ، بنقل از بنیانگذار و امام اول حکومت جمهوری اسلامی ، جناب یید روح الله خمینی ، جملهای را آورده است ، که در تابستان سال ۱۳۵۰ هجری شمسی در نجف اشرف بیان شده است: «امام حسین (علیه السلام) مسلم را فرستاده که مردم را دعوت به بیعت کند و حکومت اسلامی تشکیل بدهد و حکومت فاسد را از بین ببرد».او در ادامه بیان کرده است: کتاب «شهید جاوید» در تشریح و توضیح این سخن امام خمینی است.جناب شیخ صالحی نجفآبادی بهمراه شیخ حسینعلی منتظری نخستین کسانی بودند که پس از رحلت مرحوم سید محسن حکیم، بعنوان دو تن از مدرسانِ حوزه قم، مرجعیت آقای خمینی را اعلام کردند. اعلامیه تأئید مرجعیت امام اول شیعیان انقلابی و حساسیتِ شیعیانِ اهلبیتی نسبت به مسائل گمراه کنندۀ کتاب «شهید جاوید» ، باعث شد که او تا سال ۱۳۸۵ هجری شمسی که از دنیا رفت ، در حاشیه و در سایۀ جو مخالفت شیعیان حقیقی با کتاب «شهید جاوید» قرار گرفت.علت مخالفتها و شدت حساسیت درمورد کتاب «شهید جاوید» چه بود؟این کتاب همانطور که بیان شد، نظریه حکومت را مطرح م

در مجالس عزای حضرت امام حسین (علیه السلام) ، برای غریبِ امروز هم گریه کنیم. همان آقائی که دربارهاش اینطور فرمودهاند:حضرت مولانا امام امیرالمؤمنین علی (علیه السلام):صاحب این امر [حضرت امام مهدی (علیه السلام)] رانده و آواره و بیکس و تنهاست.(۱)حدیث لوح حضرت فاطمه زهراء (سلام الله علیها):حضرت مهدی (علیه السلام) صبر ایوب دارد!(۲)حضرت امام حسین (علیه السلام):صاحب این امر [حضرت امام مهدی (علیه السلام)] رانده و آواره است و خونخواه پدرش خواهد بود.(۳)حضرت امام محمّد باقر (علیه السلام):سنتی از یوسف (علیه السلام) در حضرت مهدی (صلواة الله علیه) است ؛ و آن ، زندانی شدن است.(۴)حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام):مهدی جان!سخت است که بلا تو را احاطه کند و من آسوده باشم! سخت است که بر تو گریه کنم و مردم تو را رها کنند!(۵)حضرت امام جواد (علیه السلام):حضرت مهدی (علیه السلام) قیام میکند ، بعد از آنکه یادش در بین مردم بمیرد.تردید کنندگان ، وجودش را منکر میشوند و اهل انکار ، یاد او را مسخره میکنند.(۶)حضرت امام حسن عسکری (علیه السلام):مهدی (علیه السلام) تلخیِ غمهای جانگداز را جرعه جرعه مینوشد ...غصههائی گلوگیر بر او وارد میشود ، و دردهائی که هیچ پهلوئی تاب تحمّل آنها را ندارد!(۷)منابع:(۱)- کمالالدین و تمام النعمة: ج ۱ ، ص ۳۰۳.(۲)- کمالالدین و تمام النعمة: ج ۱ ، ص ۳۱۰.(۳)- کمالالدین و تمام النعمة: ج ۱ ، ص ۳۱۸.(۴)- کمالالدین و تمام النعمة: ج ۱ ، ص ۱۵۲.(۵)- دعای ندبه.(۶)- کمالالدین و تمام النعمة: ج ۲ ، ص ۳۷۸.(۷)- مهج الدعوات: ص ۶۶.

چند خط روضه به نیت تعجیل فرجحضرت امام حسین (علیه السلام) قنداقۀ خونین علی اصغر (علیه السلام) را به حضرت زینب (سلام الله علیها) داد و فرمود: بگیر ؛سپس دو کف دست خود را زير خون [گلوى او] گرفت تا پُر شد.خون را بسوى آسمان پاشيد و فرمود:آنچه بر من وارد مى شود ، برايم آسان است ؛ چون خدا میبیند.

حضرت مولانا امام حسین (علیه السلام) در توصیف احوالات حضرت ولیّ امر (عجل الله فرجه) در دوران غیبت ، فرمودند:

صاحب این امر ]حضرت مهدی (علیه السلام)] ، رانده و آواره است ...
منبع:
کمالالدین و تمام النعمة: جلد ۱ ، صفحه ۳۱۸.